VOELEN MAAKT KENNIS TOT BELICHAAMDE WIJSHEID
DE TOEKOMST VRAAGT OM VOELKRACHT
WAAR AI KENNIS BRENGT, BRENGT VOELKRACHT WIJSHEID.
We leven in een tijd waarin AI ons steeds beter
helpt denken, analyseren en creëren
wordt een menselijk vermogen
belangrijker dan ooit:
Ons vermogen tot VOELEN
VOELEN VRAAGT DAT WE ZIJN MET WAT IS
Voelen is één van de drie ontwikkelstadia binnen De Intelligentie van Ontwikkeling©.
Waar Begrijpen inzicht geeft in hoe ontwikkeling zich organiseert en wat een ervaring zichtbaar maakt, nodigt Voelen ons uit om werkelijk te ontvangen en doorleven wat die ervaring in ons raakt.
Zijn met wat is betekent aanwezig blijven bij de werkelijkheid zoals zij zich in het moment aandient. Zonder haar onmiddellijk te verklaren, weg te organiseren of te veranderen. Zonder de ander te hoeven veranderen. Zonder al te weten wat de oplossing moet zijn.
Juist door bij de ervaring te blijven, kan voelbaar worden welke informatie zij bevat.
Wat je zoekt zit in het moment.
Dat is geen passiviteit of berusting. Het vraagt juist het vermogen om spanning te verdragen zonder onmiddellijk terug te vallen op bekende reacties, verklaringen en oplossingen.
Niet om in de weerstand te blijven, maar om voelbaar te laten worden welke beweging de situatie vraagt.
Eerst ontvangen wat er is. Eerst ervaren wat het met ons doet.
Weerstand wordt voelbaar in onze ervaring. Juist door erbij aanwezig te blijven, kan zichtbaar worden wat geraakt wordt en welke beweging zich daarin aandient.
VOELEN VERANDERT DE PLEK VAN WAARUIT WE KIJKEN.
Iedereen kijkt vanuit een eigen referentiekader, gevormd door eerdere ervaringen, overtuigingen en manieren waarop we hebben geleerd met het leven om te gaan.
Dat referentiekader staat niet vast. Hoe iemand tien jaar geleden naar zichzelf, anderen of de wereld keek, kan fundamenteel verschillen van hoe diegene vandaag kijkt. Ervaringen spelen daarin een hoofdrol. Zij brengen ons steeds opnieuw in aanraking met de grenzen van wat we op dat moment kunnen zien, voelen, begrijpen en dragen. Ze dagen onze bestaande overtuigingen uit en nodigen ons uit ons perspectief laag voor laag te verruimen. Dat heet ontwikkeling.
Een ervaring kan zichtbaar maken dat dit bestaande perspectief niet langer toereikend is. Werkelijke verruiming ontstaat wanneer we ook ontvangen en doorvoelen wat die ervaring in ons raakt.
Wat eerder niet gevoeld, ontvangen of gedragen kon worden, wordt opnieuw door een ervaring zichtbaar in de werkelijkheid.
Ons referentiekader maakt daarmee zichtbaar waar we op dat moment in onze ontwikkeling staan.
Voelkracht is het vermogen om steeds meer van onze ervaring te ontvangen en te dragen, zodat ons ervaringsveld — en daarmee ons perspectief — zich verruimt.
Niet denken over gevoelens.
Niet praten over gevoelens.
MAAR
aanwezig zijn bij wat het LEVEN ons laat ERVAREN.
' VOELEN MAAKT BESCHIKBAAR WAT WE VANUIT DAT OUDE PERSPECTIEF NOG NIET KONDEN ERVAREN.'
Niet eerst: wat moet er aan deze situatie veranderen?
Maar: Kan ik bij de weerstand die ik voel blijven?
Wanneer we niet onmiddellijk meegaan in onze oude beschermingsreactie, ontstaat ruimte voor wat eerder nog niet gevoeld of gedragen kon worden: een gevoel, een behoefte, een grens, een herinnering, een kwaliteit of een ander beeld van onszelf en de werkelijkheid.
Wat eerder moest worden buitengesloten, kan opnieuw onderdeel worden van onze ervaring. En juist daardoor verandert en verruimt ons perspectief.
Voelen voegt daarmee niet alleen iets toe aan ons begrip. Het verandert de plek van waaruit we waarnemen, begrijpen en reageren.
Daar begint iets te veranderen. Oude onvervulde behoeften kunnen voelbaar en ontvangen worden. Niet door weerstand te vermijden, maar door ernaartoe te bewegen.
VOELKRACHT STOPT NIET BIJ HET INDIVIDU.
Overal waar mensen samenleven en samenwerken, ontstaan ervaringen. In relaties. Gezinnen. Teams. Organisaties. En in de samenleving als geheel. Ook daar reageren we vanuit bestaande referentiekaders, overtuigingen, patronen en manieren waarop we hebben geleerd met spanning om te gaan.
Voelkracht is daarmee niet alleen een individueel vermogen. Het is een menselijk vermogen dat van betekenis is voor hoe we met onszelf, met elkaar en binnen de systemen waarin we samenleven omgaan.
“ als ik iets zou mogen zeggen, het is geen rechte lijn En de grens maar iets verleggen gaat maar zelden zonder pijn Want de allermooiste bloemen, groeien vlak langs het ravijn En om die te kunnen plukken moet je durven bang te zijn”
Van Veldhuis &n Kemper
Overal waar mensen samenleven en samenwerken, ontstaan ervaringen. In relaties. Gezinnen. Teams. Organisaties. En in de samenleving als geheel. Ook daar reageren we vanuit bestaande referentiekaders, overtuigingen, patronen en manieren waarop we hebben geleerd met weerstand om te gaan.
Voelkracht is daarmee niet alleen een individueel vermogen. Het is een menselijk vermogen dat van betekenis is voor hoe we met onszelf, met elkaar en binnen de systemen waarin we samenleven omgaan.
PATRONEN HERHALEN OF
STILSTAAN BIJ WAT HET MOMENT VRAAGT
EERST ONTVANGEN. DAN BEWEGEN.
Wanneer we niet stilstaan bij wat een situatie in het moment oproept, blijven we gemakkelijk reageren vanuit oude patronen en copingmechanismen. Van daaruit maken we keuzes, geven we sturing en komen we in actie.
‘Zijn met wat is creëert de ruimte om niet automatisch vanuit het verleden te reageren, maar bewust te kiezen vanuit wat het moment werkelijk vraagt.’
Eerst ontvangen betekent niet dat we niet handelen. Het betekent dat we onderzoeken van waaruit we handelen.
Het RE-ACT Model© is een praktisch anker voor mensen, organisaties en systemen waarin mensen samenleven.
Het RE-ACT MODEL© helpt om niet automatisch vanuit een primaire reactie, druk of bestaande patronen te handelen, maar eerst stil te staan bij wat een ervaring of situatie oproept.
Zo ontstaat ruimte om bewuster, meer verbonden en innerlijk gedragen te reageren.
Welke bewweging wil er vauit de weerstand ontstaan?
Binnen organisaties en samenlevingen helpt het RE-ACT Model© om niet automatisch vanuit druk, controle of bestaande patronen te reageren, maar eerst stil te staan bij wat een situatie oproept en zichtbaar maakt.
Het RE-ACT MODEL© gebruikt de weerstand als informatiebron.
Het vormt een anker om spanning niet onmiddellijk weg te organiseren, maar te onderzoeken wat er geraakt wordt, welke patronen actief worden en van waaruit keuzes, sturing en handelen ontstaan.
Zo ontstaat ruimte om niet alleen snel te reageren, maar meer bewust, verbonden en innerlijk gedragen richting te geven.
REAGEER IK OF RE-AGEER IK?