VAN AUTOMATISCHE REACTIE NAAR BEWUSTE RE-ACTIE
VAN INZICHT NAAR BELICHAAMDE WIJSHEID
We denken vaak dat we voelen, terwijl we in werkelijkheid denken en praten over onze gevoelens. We begrijpen waarom iets ons raakt. We kennen onze patronen. We kunnen precies uitleggen waar gedrag vandaan komt. En toch reageren we in een volgende vergelijkbare situatie opnieuw vanuit hetzelfde patroon.
Weten is nog geen integreren.
Werkelijke verandering vraagt dat wat we begrijpen ook gevoeld, geïntegreerd en uiteindelijk geleefd wordt. Daarom brengt RE-ACT ons terug naar de ervaring zelf.
‘Begrijpen vanuit kennis belicht een ervaring vanuit bestaande perspectieven. Voelen maakt hele nieuwe landschappen binnen diezelfde ervaring zichtbaar.’
BLIJVEN WANNEER ONTWIKKELING PIJNLIJK VOELBAAR WORDT
Juist wanneer onze ontwikkeling voorbij een bekend kader beweegt, ontstaat de neiging om van de ervaring weg te bewegen.
We willen controle.
We willen begrijpen wat er gebeurt.
We zoeken zekerheid.
We gaan verklaren, praten, handelen of oplossen.
Of we grijpen terug naar dat wat vertrouwd was.
Het oude is bekend. Het nieuwe nog niet.
Precies op zo’n overgangsmoment wordt ontwikkeling pijnlijk voelbaar.
Dit is weerstand.
Weerstand is geen uitzondering op ontwikkeling, maar onderdeel van ontwikkeling. Zij ontstaat waar iets nieuws geleefd wil worden waarvoor het oude de bestaande ordening ruimte moet maken.
Het vertrouwde geeft houvast. Het nieuwe heeft nog geen vaste vorm. We weten nog niet wat ervoor in de plaats komt. Daarom raakt weerstand ook aan de angst van het niet-weten en het loslaten van het oude vertrouwde.
Het oude heeft zijn functie vervuld en zijn ontwikkeling doorgemaakt. Wat zich verder wil ontwikkelen, past niet langer binnen de bestaande ordening. Het oude wordt uitgenodigd ruimte te maken voor het nieuwe. Dat vraagt om een beweging buiten de comfortzone.
Daar ligt binnen het RE-ACT Model© een wezenlijke uitnodiging:
ZIJN MET WAT IS betekent
Niet onmiddellijk terug naar het bekende.
Niet onmiddellijk vooruit naar een oplossing.
Maar blijven bij wat de overgang nu in ons oproept.
De spanning.
De onzekerheid.
Het verlies van houvast.
Het verlangen om terug te gaan.
De lichamelijke en emotionele sensaties die ontstaan wanneer het bekende kader begint los te laten.
Want juist daar ligt de sturingsinformatie.
Door niet direct van het moment weg te bewegen, wordt voelbaar wat binnen het bestaande ervaringsveld nog niet volledig is ontvangen of geïntegreerd, wat mag worden losgelaten of ingesloten en welke nieuwe beweging zich aandient.
Diezelfde beweging wordt zichtbaar in relaties, teams, organisaties en andere systemen waarin mensen samenleven. Ook daar ontstaat spanning wanneer bestaande kaders, patronen of werkwijzen niet langer toereikend zijn, terwijl het nieuwe nog geen vaste vorm heeft.
Het RE-ACT Model© ondersteunt het vermogen om in het overgangsmoment aanwezig te blijven, zodat we niet onmiddellijk vanuit controle terugbewegen naar het bekende, maar kunnen doorleven wat de ervaring op dat moment in ons oproept.
WAT JE ZOEKT ZIT IN HET MOMENT.
HER-INNERING
Het RE-ACT Model© is een model dat ik ontwikkelde voor mensen, organisaties en systemen waarin mensen samenleven.
Het nodigt uit om van een instinctieve, primaire manier van reageren, die uit verbinding is met jezelf en de ander, te bewegen naar een verbonden, innerlijk gedragen wijze van reageren, waarbij je jouw reactie eerst zelf in overweging hebt genomen. Voor organisaties en systemen geldt hetzelfde. Tegenvallende cijfers, hoog personeelsverloop of vastlopende migratieprocessen vragen niet om onmiddellijk ingrijpen, maar juist om stil te staan bij wat deze ervaringen zichtbaar en voelbaar maken.
Vanuit die bewust doorvoelde stilstand kan nieuw potentieel tot ontwikkeling komen en werkelijke vernieuwing ontstaan als antwoord op wat de situatie vraagt.
Het RE-ACT Model© vormt hierin een anker.
REAGEER IK OF RE-AGEER IK?
Mooi. Dan kijk je al anders naar weerstand.
Je ziet weerstand niet alleen als iets wat weg moet, maar als een plek waar ontwikkeling zichtbaar kan worden.
Dat betekent niet dat weerstand je vertelt dat je moet doorgaan. Of dat je moet stoppen. Soms vraagt ontwikkeling om loslaten, soms juist om blijven staan. Soms om rust, soms om handelen.
De kunst is te leren verstaan welke beweging de weerstand in het moment van je vraagt.
Benieuwd of De Intelligentie van Ontwikkeling© je daarin nog nieuwe inzichten geeft? Ik hoor graag wat je ontdekt.
Het model brengt structuur in het natuurlijke proces van groei, waarin groeipijn en weerstand een onlosmakelijk onderdeel vormen.
Het biedt richting zonder ontwikkeling vast te leggen in een strak stappenplan, maar creëert voldoende bedding die nodig is om buiten de comfortzone aanwezig te blijven en de ervaring te ontvangen, te voelen en te integreren.
Zo kan wat eerst weerstand opriep, worden doorleefd en uiteindelijk onderdeel worden van een nieuwe innerlijke ordening.
Het proces verloopt lineair, cyclisch én gelaagd. Lineair, omdat het model een beweging zichtbaar maakt die richting geeft aan het ontwikkelingsproces. Cyclisch, omdat ontwikkeling geen eenmalig proces is. Nieuwe ervaringen activeren opnieuw wat om aandacht en integratie vraagt. Gelaagd, omdat iedere ervaring een diepere laag van overtuigingen, patronen en ontwikkelinformatie zichtbaar maakt.
Het RE-ACT Model© is een vast onderdeel van alle toepassingsgebieden van De Intelligentie van Ontwikkeling© van persoonlijke ontwikkeling en relaties tot leiderschap, teams, organisaties en samenleving.
De volledige methodiek en de afzonderlijke stappen van het RE-ACT Model© worden daarom op deze website niet afzonderlijk uitgewerkt.
Het model wordt volledig beschreven in Het lied van de Echovogel en Metamorfose.
VAN PERSOONLIJKE NAAR ORGANISATORISCHE EN MAATSCHAPPELIJKE ONTWIKKELING
Het RE-ACT Model© stopt niet bij individuele ontwikkeling. Waar mensen samenleven en samenwerken, ontstaan ervaringen.
In relaties. Gezinnen. Teams. Organisaties. Gemeenten. Landen. Samenlevingen.
Ook systemen ontmoeten tegenkracht, spanning, verlies, conflict, verandering en onzekerheid. En ook daar ontstaat gemakkelijk dezelfde reflex: we willen zo snel mogelijk van het ongemak af.
Wat verandert er wanneer we die werkelijkheid eerst leren ontvangen?
Wat als personeelsverloop niet alleen een HR-vraagstuk is…
…maar informatie bevat over wat vertrekkende medewerkers zichtbaar maken over de organisatie?
Wat als weerstand tegen verandering niet alleen iets is wat moet worden weggenomen…
…maar zichtbaar maakt wat binnen het systeem eerst nog ontvangen en onderzocht wil worden?
Wat als een conflict in een team niet alleen vraagt om bemiddeling…
…maar voelbaar maakt welke onderliggende spanning al langer geen ruimte krijgt?
Wat als polarisatie geen maatschappelijk probleem is maar een symptoom dat zichtbaar maakt dat het collectief aan het oefenen is met tegenstrijdige principes in zichzelf. Dat we het vermogen zijn kwijtgeraakt om aanwezig te blijven bij wat verschil en tegenstelling in ons oproepen?
Een organisatie en een samenleving zijn meer dan de optelsom van de mensen die er deel van uitmaken. Zij vormen levende systemen waarin spanning, conflict, succes, verlies en verandering informatie bevatten over wat binnen het geheel aandacht vraagt.
Wanneer we die informatie niet uitsluitend analyseren, maar ook leren ontvangen, voelen en integreren, ontstaat ruimte voor een andere beweging waarin authentieke ontwikkeling, duurzame verandering en innovatief en hartgedragen leiderschap ruimte krijgen om zich te ontwikkelen.
Het RE-ACT Model© is een vast onderdeel van alle toepassingsgebieden van De Intelligentie van Ontwikkeling© — van persoonlijke ontwikkeling en relaties tot leiderschap, teams, organisaties en samenleving.
De volledige methodiek en de afzonderlijke stappen van het RE-ACT Model© worden daarom op deze website niet afzonderlijk uitgewerkt.
Het model wordt volledig beschreven in Het lied van de Echovogel en Metamorfose.
‘Het leren zijn met wat een ander in je oproept, maakt je steeds vrijer in jezelf. Vrijheid is geen doel dat buiten ons bereikt hoeft te worden, maar een innerlijke zijnstoestand die ontstaat als logisch gevolg van het werk dat we in onszelf verrichten.’
VAN VOELEN NAAR VERSTAAN
Wanneer een ervaring werkelijk is ontvangen, gevoeld en geïntegreerd, ontstaat ruimte om haar vanuit een nieuw perspectief te bekijken. Dan keert begrijpen terug , vanuit een andere innerlijke plek. Niet om opnieuw in analyse, verklaring of het verhaal te verdwijnen. Nu ontstaat ruimte om te verstaan.
Welke krachten waren werkzaam?
Welke kwaliteit wilde zich ontwikkelen?
Welke sturingsinformatie lag in deze ervaring besloten?
Wat maakt deze ervaring zichtbaar over de ontwikkeling van de mens of het systeem waarin zij plaatsvindt?
Daar begint Het Taalmodel van het Leven©.